وَأَتِمُّوا الْحَجَّ وَالْعُمْرَةَ لِلَّهِ فَإِنْ أُحْصِرْتُمْ فَمَا اسْتَيْسَرَ مِنَ الْهَدْيِ وَلَا تَحْلِقُوا رُءُوسَكُمْ حَتَّى يَبْلُغَ الْهَدْيُ مَحِلَّهُ فَمَنْ كَانَ مِنْكُمْ مَرِيضًا أَوْ بِهِ أَذًى مِنْ رَأْسِهِ فَفِدْيَةٌ مِنْ صِيَامٍ أَوْ صَدَقَةٍ أَوْ نُسُكٍ فَإِذَا أَمِنْتُمْ فَمَنْ تَمَتَّعَ بِالْعُمْرَةِ إِلَى الْحَجِّ فَمَا اسْتَيْسَرَ مِنَ الْهَدْيِ فَمَنْ لَمْ يَجِدْ فَصِيَامُ ثَلَاثَةِ أَيَّامٍ فِي الْحَجِّ وَسَبْعَةٍ إِذَا رَجَعْتُمْ تِلْكَ عَشَرَةٌ كَامِلَةٌ ذَلِكَ لِمَنْ لَمْ يَكُنْ أَهْلُهُ حَاضِرِي الْمَسْجِدِ الْحَرَامِ وَاتَّقُوا اللَّهَ وَاعْلَمُوا أَنَّ اللَّهَ شَدِيدُ الْعِقَابِ ( 196 ) وبراي خدا حجّ وعمره را به پايان رسانيد ، واگر [ به علت موانعى ] بازداشته شديد ، آنچه از قرباني ميسّر است [ قرباني كنيد ] وتا قرباني به قربانگاه نرسيده سر خود را مَتراشيد وهر كس از شما بيمار باشد يا در سر ناراحتيى داشته باشد [ وناچار شود در احرام سر بتراشد ] به كفّارهء [ آن ، بايد ] روزه‌اى بدارد ، يا صدقه‌اى دهد ، يا قربانيى بكند وچون ايمنى يافتيد ، پس هر كس از [ اعمال ] عمره به حجّ پرداخت ، [ بايد ] آنچه از قرباني ميسّر است [ قرباني كند ] ، وآن كس كه [ قرباني ] نيافت [ بايد ] در هنگام حجّ ، سه روز روزه [ بدارد ] وچون برگشتيد هفت [ روز ديگر روزه بداريد ] اين ده [ روزِ ] تمام است . اين [ حجّ تمتّع ] براي كسى است كه أهل مسجد الحرام [ مكّه ] نباشد واز خدا بترسيد ، وبدانيد كه خدا سختكيفر است . ( 196 )